A1 Turksetortel

Turkse Tortel
Acryl op doek
18 x 24
2016

 

 

De Turkse tortel is een paar jaar geleden haast ongemerkt mijn leven binnengeslopen.

Nadat onze laatste kat was overleden, kon ik de eerstvolgende winter ongehinderd vogels voeren in onze tuin.

De kauwen ontdekten de voedersilo als eerste, weldra gevolgd door Gaai, Specht, en Mezen. Op de grond scharrelden Merels, Vinken en Roodborst de neergedwarrelde kruimeltjes bij elkaar.

Dat ging in goed onderling overleg merkte ik.

Tot op een dag twee gort grijze duiven neerstreken. Ze keken de kunst van het aanvliegen, het landen en het al schommelend, eten op de voedersilo, af.

Met veel vleugelgeklapper en gewiebel lukte het om grote hoeveelheden voer te bemachtigen. Ruzie met de kauwen, dat wel.

Niet veel later landden de twee tortels op het afdakje naast mijn keukenraam.

Ze loerden naar binnen. De slimmeriken hadden ontdekt dat ik de trommel met strooivoer uit het onderste aanrechtkastje haalde.

Zodra ik er mee naar buiten liep, vlogen ze naar de paal waaraan de silo hangt. De tortels sloegen als eerste toe, aten hun buikje rond en bleven in de naastgelegen Lijsterbes wachten tot ik met nieuwe voorraad kwam.

Argeloos begin ik ze uit de hand te voeren. Een beetje bang aanvankelijk, maar gretigheid overwon alles.

Het werd voorjaar en de Kauwen, Gaaien, en de Specht verdwenen naar hun nesten verderop in de eikenbomen.

Van alle kleine vogels bleven de Mezen en de Merels nog wel scharrelen.

De Tortels echter bleven bedelen en ik voerde.

Op een dag klommen ze in de hoge bamboe naast het afdakje. Op een splitsing van takken legden ze wat dwarstakjes uit de berkenboom van de buurman. Het was min of meer een nest, meer min dan meer. Niet veel later werd er gebroed en geroepen naar elkaar, en gebedeld om eten. Ja, nu snapte ik het.

De twee Tortels woonden bij de het brood, en ik was de bakker.

Jaren verstreken en er zijn inmiddels 8 jonge duiven geboren. En als alle duifjes het hadden overleefd, was het nog drukker geweest hier in de tuin.

Al die tijd al kan ik ze van dichtbij bekijken. Wat zijn ze mooi en veelkleurig en wat hebben ze veel veren!

Een reden dus om een portret te maken!