Mus700Huismus
Olieverf op doek 70 x 90
2019

(Klik op het plaatje voor een vergroting)

De huismus
Eindelijk hebben we er een in de tuin, een huismus.
Roodborsten hadden we, kauwen, tortels, merels, vinken, gaaien, winterkoninkjes en eksters, zelfs een specht. Maar nooit een gezellige huismus.
Een paar weken geleden zat er opeens een in de hortensia, hij snoepte vliegjes en kleine insecten. Later viste hij het zaad, dat grotere vogels uit de silo strooien, van de grond.
Ik hou van huismussen, heb er een aantal geportretteerd op groot formaat in olieverf.
De vrouwtjes zijn lichtbruin, met een lichtbruine borst. De mannen hebben een befje van zwart witte veren en zijn donkerder bovenop.
In onze stad ontdekte ik een kleine binnenplaats in het centrum waar ik een enorm vogelgekwetter hoorde. Toen ik ging kijken zag ik een grote, dichte bamboe, maar geen vogels.
Het lawaai was wel overdonderend en oorverdovend. Ik klapte in mijn handen en toen vlogen wel honderd mussen omhoog om vrijwel direct weer in de bamboe te vliegen. Een schitterend gezicht.
In onze tuin zit er nog steeds maar een. Ik vrees wel voor zijn leven. Want op een schemerige namiddag zag ik een rare vogel op de pergola. Ik zag een vogel, groter dan een duif met lange poten. Hij plukte aan iets dat tussen zijn poten zat. Ik hoopte nog dat hij een van de vele veldmuizen te pakken had. Ook niet leuk, maar ja.
Ik zocht het op in mijn veldgids en de volgende dag werd mijn vermoeden waarheid, want boven in de beuk in onze straat zat een sperwer. En sperwers eten vinken en mussen.
Het aantal vinken in onze tuin is drastisch gedaald, maar die ene mus, die zag ik gisteren nog. De sperwer is, hoop ik, naar het stadspark vertrokken.